Grand Tour Qatar

Ruim anderhalf jaar geleden hoorde ik voor het eerst over de Grand Tour en de mogelijkheden om in het buitenland te studeren. Eén van de locaties om naar toe te gaan via de Grand Tour was Qatar. Qatar trok gelijk mijn aandacht, en ik was eigenlijk direct van plan om naar Qatar te gaan. Net als velen, wist ik natuurlijk weinig over Qatar. Dubai, dat kennen we allemaal van de palmboom eilanden, de hoge torens en dure auto’s. Maar wat is er te doen in Qatar? Is het een 2e Dubai? Ik wist dat Qatar ook een enorm rijk land was, en dat ook Qatar een snelle ontwikkeling doormaakt. Na meer over Qatar te hebben gelezen was de beslissing gemaakt, ik ging naar Qatar!

Spannend was het zeker, om naar een land te gaan waar ik weinig van wist. Waar zou ik komen te wonen? Hoe zou de cultuur zijn? Zou ik me vervelen in Qatar? Genoeg dingen om over na te denken. Achteraf kan ik zeggen dat het een geweldige keuze was om naar Qatar te gaan.

De eerste weken in Doha waren een groot avontuur. Gelukkig leerden we snel mensen kennen op school, die ons een beetje weg wijs maakten in Doha. Een auto hadden we niet in de eerste dagen, dus verplaatsten we ons steeds via een taxi. Goedkoop, maar niet altijd even makkelijk. Hoewel we zagen dat het verkeer in Doha soms nogal chaotisch kan zijn, besloten we toch maar een auto te huren. En ik kan nu zeggen dat je zonder auto niets bent in Qatar. Taxi’s bestellen is een drama, omdat het vaak meer dan een uur duurt voordat de taxi er is. Openbaar vervoer heb ik me verder niet zoveel in verdiept, ik weet dat er lijnbussen zijn in Doha, maar waar ze stoppen en hoevaak ze rijden weet ik niet. Maar goed, in Qatar, het land met een gigantische gasvoorraad, kost de benzine minder dan water. Hierdoor ben je eigenlijk verplicht om in een auto rond te rijden. De goedkope benzine ga ik dan ook zeker missen in Nederland! Goed, deze goedkope benzine leidde dan ook tot vele ‘tourtochten’ door Doha en de rest van Qatar. Soms bedoeld, soms onbedoeld (de weg kwijt raken in Doha blijkt niet zo moelijk). We begonnen in een Toyota Yaris, maar deze werd later omgewisseld voor een Nissan Tiida. De airconditioning van de Toyota had het begeven, en met temperaturen van boven de 40 graden ben toch echt een airconditioning nodig. We hebben het er zonder kleerscheuren van af gebracht in het verkeer in Doha. Dagelijks kun je kop-staart botsingen zien, wat geen wonder is als je de rijstijl van de mensen in Qatar ziet.

Naast autorijden deden we natuurlijk nog meer in onze vrijetijd. Gedurende het Champions League seizoen hebben we vrijwel alle wedstrijden gekeken in Souq Waqif, in ons stamcafé Umm-Al Hanaya. Een goede plek om waterpijp te roken en voetbal te kijken. In Nederland drinken we vaak een biertje bij het voetbal kijken, in Qatar rook je een waterpijp. Maar ook de corniche was een leuke plek om ’s avonds even naar toe te gaan. Even thee drinken en kijken naar de skyline van Doha. Overdag wisselden we school af met dagjes strand. Vooral het strand van Al Wakrah hebben we met grote regelmaat bezocht. Doha zelf heeft geen echte openbare stranden, dus moesten we een stukje rijden. Makkelijk was het wel, want met je auto parkeren op het strand is hier geen probleem. Gratis parkeren en alle ruimte dus! Naast ons drukke programma van strand en school hadden we ook nog tijd om rond te hangen in de shopping malls. Met name het City Center en de Villaggio shopping mall hebben we met enige regelmaat bezocht. Boodschappen werden namelijk gedaan bij de Carrefour, de mega supermarkt. Maar ook even iets eten in het Food Court kon gemakkelijk in de malls. Het enige probleem hier is dat je dan zoveel keuze hebt, dat je bijna nooit weet wat je moet kiezen. Normaal is het vaak al moeilijk om iets te kiezen bij een restaurant, maar als je dan eerst ook nog de keuze moet maken uit 15 verschillende restaurants wordt het nog moeilijker! De grote inkopen werden dus gedaan bij Carrefour, maar de kleine dingetjes konden we direct om de hoek bij ons appartement halen. Daar zat namelijk een kleine supermarkt waar altijd hetzelfde mannetje achter de kassa stond. Een blikje drinken, wat brood of yoghurt of soms een paar bananen. Dat waren de inkopen die bij deze supermarkt gedaan werden.

Veel thuis gekookt werd er overigens niet, omdat uit eten gaan prijstechnisch vaak voordeliger was (ja, ook gemakkelijker). Dit hoort ook bij de cultuur, een stukje aanpassing dus. In Doha vind je namelijk veel fast-food ketens, en veel kleine restaurantjes. Food Courts in de shoppingmalls zijn (met name in het weekend) een populaire plek om te eten. Complete families zul je hier vinden. Maar ook als je ’s avonds om elf uur bij een willekeurige McDonalds of KFC binnenloopt moet je niet raar opkijken als er een gezinnetje met kleine kinderen aan het eten is. Bedtijd voor kleine kinderen zoals we in Nederland hebben, kennen ze hier niet.

Het leven in het Midden-Oosten was niet wat ik ervan verwacht had. Het was veel relaxter dan ik verwacht had namelijk. Of ik ooit nog terug ga naar Qatar? Zeker weten! Wanneer weet ik niet, maar ik sluit ooit een baan in Qatar voor een aantal jaren niet uit. Kijkend naar de ontwikkelingen die het land nog steeds door maakt denk ik dat Qatar in de toekomst een prachtige plek is om te wonen. Op het moment zijn er nog een aantal veel belovende projecten in ontwikkeling. Zo is ‘The Pearl’ nog steeds onder constructie, wordt er gewerkt aan een supermodern metro netwerk en moet volgend jaar december het nieuwe vliegveld openen. Daarnaast wordt er een compleet nieuwe binnenstad gebouwd en wordt er ten noorden van Doha zelfs een complete nieuwe stad gebouwd genaamt Lusail City. Ongetwijfeld zal Qatar in de komende jaren nog vele ambiteuze projecten bedenken en bouwen, waardoor het een belangrijke bestemming wordt in het Midden-Oosten. En mocht Qatar in 2022 het WK organiseren, dan ben ik er zeker bij!

Massalam!

Niels

Previous Qatar presenteert finalestadion WK 2022

Leave Your Comment